In zwakheid krachtig

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Getsemane: beneden het dal, steil erbovenuit torent de rots, waarop de Tempel ligt. Daar had Hij gelopen, een schitterende jonge man, vurig in zijn idealisme. Daar waren de mensen geholpen, daar had Hij de handelaars verjaagd en de godsdienst voor een kort moment gezuiverd, daar had Hij het opgenomen voor de minste en kleinste mens. Daar eindigde de koningsstoet met Palmzondag. "Hosanna, zoon van David, koning."

Kijk niet te lang, je krijgt pijn in je nek. Vergaap je niet te lang aan de macht. Tussen de bomen van Getsemane is het donker. "Blijf hier, zitten en waakt." En dan overvalt Hem ineens die afschuwelijke onzekerheid van de aanstaande dood. Ontsteld is Hij, angstig, bedroefd. Ik zal uit elkaar vallen. Ik zal nergens meer zijn. Voor niets draag ik een naam, voor niets bewoonde ik een huis, voor niets had ik werk, voor niets vrienden en bekenden; niets blijft er van mij over. Zo denken mensen in hun wanhoop als ze gaan sterven.

"Laat het niet gebeuren!" Deze Jezus kennen wij niet, onmachtig en klein. Hij wil wel de Vader volgen, Hij wil zijn levensplan wel voltrekken, maar zijn lichaam protesteert. Heel zijn wezen roept het uit: "Ik kan het niet. Laat dit aan mij voorbij gaan!" De bekoring is er om te vluchten, om het lot in eigen hand te nemen.

Hoe vaak heeft Hij niet gezegd: "Spreek er met niemand over." Dat was toen Hij een melaatse beter maakte, toen Hij op de Tabor van gedaante veranderde, toen de vijf¬duizend gespijzigd werden. "Zeg het tegen niemand, totdat je ook deze Jezus, in zijn onmacht en in zijn ellende hebt gezien." Als je macht en onmacht hebt overwogen en Hem dan nog aanvaardt, als je dan nog volgeling van Hem wilt zijn, dan ben je welkom.

Godsdienstige gemeenschappen hebben de neiging hun leider voor te stellen in macht en aanzien. Nee, niet alleen de Paus van Rome; kijk naar de sektes van allerlei aard. Het christendom daarentegen stelt zijn voorganger en leider voor in zwakheid, in doodsangst en ellende.

Is het zo vreemd, dat de leerlingen slapen? Is het vreemd dat ze zich hebben teruggetrokken binnen hun eigen huid om dat maar niet te hoeven zien? Wat zouden ze ook tegen Hem hebben moeten zeggen, noteert de evangelist. Weet u het? Wat zul je zeggen tegen Hem? Op dit moment? Laten we er een moment over nadenken. Wat zeg je tegen deze lijdende mens, die gekozen heeft voor de weg onderdoor?

Misschien weten we geen woord in deze duisternis. Ook goed, wij hoeven niet beter te zijn dan de leerlingen.