Zeven broeders gaan de dood in omwille van hun geloof in God.
Zeven broeders trouwen dezelfde vrouw maar sterven alle zeven zonder nageslacht.
We zouden hierbij het refreintje kunnen zingen: hoe rijmt men dat tesaam.
1. Zeven is een heilig getal. Daarmee wil de bijbel zeggen: het gaat hier niet over een banaal gebeuren.... er steekt iets diepers achter. Er steekt een belangrijke boodschap in deze verhalen. Rijst dan de vraag: Wat mag die boodschap zijn.
2. Eigenlijk gaat het in beide verhalen over de toekomstvraag. Hoever geeft God toekomst aan de mens? Welke toekomst is er weg gelegd voor de mens.
1/ De zeven broers en hun moeder verkiezen de dood boven de ontrouw aan de tradities van hun volk omdat ze geloven en vertrouwen op Gods belofte dat Hij hen zal doen verrijzen.
"Het is niet zo erg door mensen omgebracht te worden, wanneer wij mogen vertrouwen op Gods belofte dat Hij ons weer zal laten verrijzen". Hun God is een God van leven, een God die altijd toekomst geeft.
2/ De zeven broers uit het evangelie trouwen allemaal met de weduwe van de oudste om de vrouw nalatenschap te geven. Vruchtbaarheid gold als de grootste zegen van God. Geen kinderen hebben werd gezien als een onheil. Geen kinderen hebben betekende geen toekomst na dit leven.
Voor Jezus en de Farizeeërs wel. Ook al hebben wij geen voorstelling hoe die toekomst zal zijn, ze is er. Onze God is de God van Abraham, Isaac en Jacob. Zij huwden alle drie een onvruchtbare vrouw. Toch werden zij stamvaders van een groot volk. Onze God is toch geen god van doden maar van levenden want voor hem zijn allen levend.
Ook voor deze vrouw met een dode schoot is er toekomst want onze God is een God van levenden, bij Hem is er altijd toekomst.
Gelovige mensen zijn mensen die geloven in de toekomst.
Over het hiernamaals kunnen wij mensen eigenlijk niets zinnigs zeggen, wij kunnen alleen menselijk praten over het hiernamaals, omdat ons menselijk leven zich hier en nu, in een bepaalde tijd en op een bepaalde plaats afspeelt, maar bij de dood verlaten wij nu juist deze tijd en ruimte. Voor wat er achter de dood ligt hebben wij geen begrippen meer en die werkelijkheid kunnen wij dan ook nooit onder woorden brengen.
Het geloof in het leven na de dood heeft zijn moeilijkheden voor veel mensen. Wat zij niet kunnen bewijzen, bestaat volgens hen niet. En toch zal de dood niet het laatste woord hebben. Op het einde staat Gods woord, dat reeds in den beginne scheppend aanwezig was en dat leven schenkt, omdat het liefde is.
Misschien is het het beste er maar niet te veel over te praten en maar gelovig op Gods woord te vertrouwen. Kinderen vragen zich ook niet af of hun ouders morgen nog wel voor hun zullen zorgen. Als ze maar met een klein beetje vertrouwen in het leven staan, dan gaan ze daar gewoon van uit. Voor hen is dat vanzelfsprekend.