Brood om te danken en te delen (2004)

Wij zijn hier samengekomen
op een eenzame plaats van bezinning en stilte,
waar de Heer ons weer wil verzadigen.

De Heer ontvangt ons.
Hij stuurt ons niet weg
naar andere plaatsen in de omtrek
om daar voedsel te vinden.
Hij vraagt ons
dat wij rustig zouden gaan zitten,
bij elkaar in groep,
zoals mensen die weten
dat een maaltijd liefst gebeurt in een zekere rust,
samen met anderen,
met delicate aandacht voor elkaar,
in mededeelzaamheid.
Wij moeten eigenlijk steeds opnieuw leren samen eten.
Door Zijn gebaar van welkom en onthaal
verandert de Heer ieder van ons
met zijn individuele zorgen en verlangens
in een menselijke gemeenschap waar gedeeld wordt.
Gewoon samen eten
sticht reeds zo'n sterke verbondenheid.
Jezus' Brood maakt onze menselijke gemeenschap
tot een broederlijke kerkgemeenschap.

Maar die menigte heeft honger.
Wij hebben allemaal honger naar brood,
maar nog veel meer,
honger naar vrede en vergeving,
honger naar tederheid en liefde,
honger naar overwinning op de dood
en naar echt leven.
Waar kan onze diepste honger verzadigd worden?
Ons dagelijks brood verdienen wij door hard te werken.
Maar dat volstaat blijkbaar niet.
De Heer biedt ons Zijn Brood,
dat onbetaalbaar is.

Toch is het goed
dat wij onze bijdrage aanbrengen :
vijf broden en twee vissen,
symbool van onze inspanningen.
Kijk wat de Heer daarmee doet.
Hij bidt dankbaar tot God
breekt ze en deelt ze uit.
Door dat gebaar geeft de Heer
aan ons dagelijks brood,
aan ons dagelijks werk,
een heel nieuwe betekenis.

Het resultaat van ons gestadig zwoegen
dient niet alleen
om onze maag en onze genoegens te verzadigen,
maar wordt vooral een reden om God te danken
die ons het leven gunt en alles wat erbij komt.
En de vruchten van al ons werken
zijn niet op de eerste plaats bestemd
voor onze eigen honger,
voor ons eigen nut alleen,
maar bestemd om weggegeven te worden
en ook anderen te voeden.
Zo zien wij in het gebroken brood
in de handen van de Heer
wat de meest diepe zin kan geven
aan heel ons leven en aan al ons werken :
danken en delen.
Ons leven wordt de moeite waard
als wij bij alles wat wij meemaken
erop uit zijn onze dankbaarheid te tonen
tegenover God die ons overstelpt met Zijn gaven.
En als wij bij alles wat wij doen
erop uit zijn Zijn ontvangen gaven
te delen met anderen.

Bij het uitreiken van de communie
zegt de priester ons :
"het Lichaam van Christus"
en wij antwoorden : "Amen! Het zij zo!"
Wij zeggen dus dat wij echt willen leven
van Zijn Lichaam.
Wij zeggen dat wij, met ons leven,
vooral willen doen wat Hij heeft gedaan :
danken en delen.