Opkomen voor je overtuiging, ook tegen de stroom in!

7e zondag van Pasen Cyclus C 2013 Hand. 7,55-60

 

 

Opkomen voor je overtuiging – ook tegen de stroom in!

 

 

Beste vrienden,

 

Als er stenen door de lucht vliegen trekken we onwillekeurig en zonder er bij na te denken, snel en efficiënt, ons hoofd in. En soms vliegen die stenen ook alleen maar door de lucht opdat we dat zouden doen. Soms is dat zelfs de enige reden waarom ze worden gegooid.

Stenen die naar ons gegooid worden hebben niet altijd, zoals bij Stefanus, de bedoeling om echt te doden. Maar wel opdat we onze hoofden zouden intrekken en een toontje lager zouden zingen.

Doorgaans is dat zelfs de regel. Mensen die met stenen naar anderen werpen, die willen slechts in uitzonderlijke gevallen dat diegenen waar ze naar werpen ook zouden sterven. Meestal willen ze gewoon bereiken dat die anderen gewoon terug in de rij zouden lopen, dat ze zouden gehoorzamen en hun ideeën niet verder zouden verspreiden. En dan is het als waarschuwing dikwijls al voldoende om enkele stenen te werpen, want de meeste mensen trekken dan instinctief zeer snel hun hoofd in.

Maar gelukkig niet altijd!

Het gebeurt dat mensen een dergelijke aanval het hoofd bieden. Het gebeurt zelfs dat mensen,ook al vliegen er dikke en gevaarlijke stenen om hun hoofd, niet toegeven en fier rechtop blijven staan. Ze houden stand, omdat datgene waar het om gaat, voor hen belangrijker is dan zelf heelhuids uit de confrontatie te komen.

Moeders bijvoorbeeld; Moeders geven het zelden op wanneer het om hun kinderen gaat.
Of mensen met burgerzin, die tussenkomen wanneer op straat iets gebeurt waardoor anderen in verdrukking komen. Soms worden ze dan zelf aangevallen, raken ze zwaar gewond of worden ze zelfs gedood. En dat dikwijls onder het afkeurend ook van een aantal mensen die er rond staan en de moed niet hebben om tussen te komen.

Ook in de geschiedenis van onze Kerk vinden we tal van mensen die voor hun overtuiging en voor hun medemensen het hoofd hebben geriskeerd en verloren. Martin Luther King, Oscar Romero, Damiaan de Veuster, enz...enz...

Maar onder welke omstandigheden zou ik dat ook doen? Wanneer en waarvoor zou ik het riskeren om misschien gewond te raken of erger? Waarvoor zou ik me laten stenigen?

Ik vrees dat ik niet veel zou doen. Vermoedelijk zou ik bij de eersten zijn om mijn hoofd in te trekken. Je hebt er tenslotte maar één!

Maar ik denk dat er wel mensen zijn waar ik vóór zou blijven staan – omdat ze voor mij belangrijk zijn en omdat ik zeker niet zou toelaten dat hen onrecht zou worden aangedaan.

En als men mij zou willen dwingen om dingen te doen of achter dingen te staan die ik fout, of zelfs gevaarlijk acht, dan zouden ze al met ferme kasseistenen moeten gooien om mij mijn kop te laten intrekken.

Dat hoop ik tenminste. Ik hoop uit het diepst van mijn hart dat ik dan ook de moed zou hebben om werkelijk te blijven staan en de gebeurtenissen het hoofd te bieden.

Want één ding is voor mij belangrijk: Ik wil elke morgen in de spiegel kunnen blijven kijken! Want alleen wanneer ik voor mijn eigen geweten gerust kan zijn, dan kan ik ook voor God gerust zijn. Want Jezus Christus heeft ons één zaak duidelijk gemaakt: Het is niet diegene die de dikste stenen gooit die uiteindelijk zal overwinnen. Wie er uiteindelijk rechtop en met opgeheven hoofd zal kunnen blijven staan, dat bepaalt God alleen.

Daarop wil ik bouwen en daarom wil ik om de nodige moed en kracht bidden, opdat ik op het beslissende moment niet zou toegeven, niet Ja en Amen zou zeggen, maar voor de vrijheid, voor de medemensen, voor gerechtigheid en voor de waardigheid van de mensen zou blijven vechten – want eigenlijk betekent dat, dat ik mijn geloof en mijn God blijf verdedigen. Amen