Kerstlicht voor binnen (2006)

Het kerstfeest is een lichtfeest. Dat is duidelijk. Dat was het heel vroeger al zo en dat is het nog. We zijn die donkere dagen behoorlijk moe en zijn dus blij dat de dagen weer gaan lengen. Daar hebben ze in de oudheid al een feest van gemaakt: het Joelfeest van de Germanen, lux aeterna van de Romeinen, feest van de zonnewende in vele culturen. De meest primitieve culturen hebben zo’n feest, zelfs de onze. 50 Lampjes voor 12 euro en 50 cent, wat willen we nog meer? En bij een feest hoort natuurlijk lekker eten. In vrijwel elke straat zien we de gewone straatverlichting ruimschoots aangevuld met verlichte sterren, herten en kerstmannen en wat al niet.

Zoals altijd zijn er kritische geesten die ons voorhouden dat dit  alles flauwekul is en overdreven en dat we het dus maar zouden moeten afschaffen. Ok, Het is overdreven, maar we moeten er niet aan denken dat we bij deze gelegenheid weer in het halfdonker gaan zitten en onszelf wijs maken dat “terug naar het struikgewas” de beste manier van leven is.

Een leven zonder feest, platgestreken en alle dagen en jaren hetzelfde als de vorige, dat is geen leven.

Laat mij daarom - al hebt u daar mij niet voor nodig - u aanbevelen om Kerstmis te vieren zo goed u kunt.

In de derde eeuw na Jezus’ geboorte hebben ook christenen dit feest uitbundig opgepakt en er elk jaar nog wat meer feest van gemaakt. Maar zoals christenen betaamt hebben ze er iets bijzonders aan toegevoegd door bij die gelegenheid niet alleen vuurtje te stoken en kaarsen en lampjes te branden. Want al dat toegevoegde licht is licht voor de buitenkant, zelfs de verlichte kerstboom in huis. Er zijn huizen waar buiten of binnen een veelvoud aan kilowatts wordt verstookt, maar waar mensen wonen bij wie het van binnen heel erg donker en triest is: ze zitten alleen, hebben een dierbare verloren, tobben met relaties, met hun gezondheid, hun werk, hun inkomen, hun verwilderde kinderen of kinderen met hun niet begrijpende ouders.

Daar is andere verlichting nodig en zo komen we bij de man die tijdens zijn korte leven juist daar de aandacht voor gevraagd heeft en gelukkig ook gekregen. Vanaf de eerste dag van zijn bestaan was er een mens geboren met enkel en alleen belangstelling voor verlichting van binnen voor de miljoenen mensen aan de kant, dichtbij of verder weg.

En zo is Kerstmis een feest geworden om verlichting aan te brengen in het leven van mensen die in het donker zitten ondanks alle buitenverlichting.

Hoe dat te doen? Alweer door heel gewone dingen: een kaartje sturen, een telefoontje, een cadeautje misschien, een bezoekje, een goede wens. Verzin eens iets leuks!

Die kerstverlichting die overal te koop is, die gaat over enkele weken – in het gunstige geval samen met het kerststalletje - alweer naar zolder. Een kerstster laten branden tot februari is belachelijk. Maar die kerstverlichting voor medemensen, voor hun binnenste, die mag het hele jaar blijven branden, is zelfs zeer gewenst. Eindelijk licht in hun donkere dagen, met Jezus’ geboorte en onze liefdevolle aandacht, eerst vergeten maar vandaag weer begonnen. Dat is een zonnewende om te vieren. Zalig Kerstfeest